گر بنگري به اين دنيا،‌ جز درد و رنج نيابي در آن 

دنيايي پر از دروغ و ريا 

دنيايي كه اندرونش عشق و پاكي بي رنگ است و پليدي و سياهي چه رنگين نمايان ميكند 

بشريت را دگر بار غم گرفت

در اين دنياي پر از دورنگي و دروغ دنياي كوچكي را يافتم 

دنياي كوچكي كه با تمام كوچكيش دلي بس بزرگ و مهربان داشت

در آن دنياي كوچك، دنياي خود را ساختم

با او سوختم و ساختم، خنديدم و گريه كردم

چه زيبا بود دنياي كوچك من

در دنياي كوچكم براي خود كلبه اي ساختم 

كلبه اي از جنس گلبرگهاي سفيد 

و در آن تنها دارائيم (قلبم) را گذاشتم 

تا از دو رنگي و دروغ و ريا در امان ماند

ولي افسوس، افسوس كه سرنوشت كلبه ي كوچكم را از من گرفت

چشمانم را گشودم و ديدم قلبم در آن كلبه اسير است 

اسارتي كه گر چه درد آور است، ولي هرگز نخواهم آزاد شود

دنياي كوچك و زيبايم ؛ تو خوبي، تو نازي، تو مهربوني، تو بهترينـــــــي

دوستت دارم بهترينم