تقدیم به 
بهترینم که از جانم بیشتر دوستش دارم
در افقهاي دور دست در جستجوي تو هستم، بچه كه بودم بهم گفتن كسايي كه از پيش آدم مي رن، وقتي خورشيد غروب ميكنه اگه اونو دنبال كني ميتوني اونايي كه دوسشون داري رو توش ببيني، به همين اميد هميشه تو اين غروب دلگير تو رو جستجو مي كنم، تا كه اثري ازت پيدا كنم. ولي اگه قرار باشه قد همه دنيا دنبالت بگردم بازم دست بردار نيستم.
چه قدر سخته انتظار، سخته كه يكي رو ازت بگيرن و بعدش مجبور بشي فقط تو خيال اونو داشته باشي.اين كه تو خيال باهاش بگي،بخندي و از عشق بگي. طاقتم تموم شده، ديگه اشكي هم واسم نمونده، لحظه اي رو نتونستم از فكرت بيام بيرون. ولي افسوس، افسوس كه سرنوشت اين بود كه دور باشيم از هم ، فاصله قلباي منو تو قد فاصله ي بين زمين و آسمونه، ولي اين فاصله ها واسه من بي معنان، با تمام وجودم گرماي قلبت رو حس ميكنم. هميشه پيش خدا دعا ميكنم اين فاصله ها رو از بينمون بر داره. اي خداي خوبم، ميدوني چي ميگم و چي ميخوام، ميدوني چه قدر سختي و زجر كشيدم، خودت خوب ميدوني كه ..... دوسش دارم.
در اين غروب دلگير تو را جويمگر شود دنيا را برايت بپويم
ديگر مرا آرزويي نيست در سرهمين بس بود ديدار رخ زيبايت
مســافر
